#พี่หมอหนูเหงา (2/?) NielOng [fem! Ong]
ตอนที่ 2
“โอเคค่ะพี่หมอ...จะรอนะคะ”
ปลายสายถูกตัดไปและรอยยิ้มหวานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยของเด็กสาวม.ปลาย
ท่าทางแสนดีใจนั่นทำให้เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆต้องขยับเข้ามาถามด้วยความอยากรู้
“พี่หมอที่เธอพูดถึงบ่อยๆเหรอ?”
“อื้อ!
วันนี้เขาจะมารับฉันหลังเลิกเรียน”
“อยากเห็นหน้าจังเลยน้า
เห็นเธอชอบอวดว่าพี่หมออย่างนั้นอย่างนี้ วันนี้ขอรอเป็นเพื่อนได้ไหม?”
“เอาสิ
จะได้รู้ว่าพี่หมอของฉันน่ะหล่ออย่าบอกใครเชียว”
พัคจีฮุน
รู้สึกหมั่นเขี้ยวซองอูอย่างบอกไม่ถูก เธอจัดการผลักอีกคนด้วยแรงที่ไม่มากนัก
และนั่นทำให้ซองอูหัวเราะออกมาก่อนจะดันอีกคนกลับ
ใครต่อใครในโรงเรียนต่างก็พูดกันว่าซองอูกับจีฮุนน่ะเหมือนแฟนกันซะยิ่งกว่าเพื่อนสนิทซะอีก
เป็นธรรมดาของโรงเรียนหญิงล้วนไม่ใช่เหรอ ที่จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นน่ะ
แต่ใครเล่าจะรู้ว่าจีฮุนน่ะมีแฟนรุ่นน้องอยู่โรงเรียนกีฬาหุ่นแซ่บลื๊ม
ส่วนซองอูก็มีพี่หมอสุดหล่อของตัวเองอยู่แล้ว
เย็นมากแล้ว
ซองอูและจีฮุนนั่งอยู่หน้าโรงเรียนเพื่อรอคนที่บอกว่าจะมารับ
นาฬิกาตีเวลาบอกว่าหกโมงกว่าแล้ว จีฮุนเก็บกระจกในมือลงกระเป๋าก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่นั่งมองออกไปนอกถนนตลอดเวลา
“นี่
ตกลงพี่หมอของเธอจะมาไหมเนี่ย ฉันรอจนยุงกัดจะแย่แล้วนะ”
“มาสิ..”
“อย่ามาทำเสียงอ่อยแบบนั้นนะยะ
ฉันอุตส่าเลื่อนนัดอูจินไปเป็นตอนสองทุ่มเพื่อรอเป็นเพื่อนเธอ นี่ก็จะหนึ่งทุ่มแล้วนะ
ลองโทรหารึยัง”
“โทรไปก็ไม่รับ
สงสัยติดคนไข้ล่ะมั้ง”
“มีแฟนวัยทำงานก็แย่แบบนี้ล่ะเนอะ
เวลาก็ไม่ค่อยมีให้”
“แต่ถ้าว่างเขาก็ให้ฉันทั้งวันนะยะ!”
“ซองอู”
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นเรียกให้ทั้งสองสาวต้องหันไปมอง
ซองอูเบะปากก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างหนาของชายคนที่เธอรัก ด้วยความสูง 160 ซม.ของซองอูทำให้ปลายคางของแดเนียลนั้นสามารถวางลงบนหัวของอีกคนได้อย่างพอดิบพอดี
“ขอโทษนะคะที่มารับช้า
ลูกค้าเคสสุดท้ายผ่าฟันคุดน่ะ เลยต้องใช้เวลา”
“พี่..เป็นหมอฟันเหรอคะ?”
เสียงของจีฮุนทำเอาแดเนียลที่สวมกอดซองอูต้องหันไปมอง เขายกยิ้มให้เธอและพยักหน้าตอบกลับ
“ครับ
พี่เป็นหมอฟัน”
“แหม..อยากโดนหมอฟันจังเลยนะคะ”
“จีฮุน!!”
ซองอูผละจากอ้อมกอดของแดเนียลและหันไปแหวใส่เพื่อนสนิท
จีฮุนหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจก่อนจะโบกมือไปมาตรงหน้าเพื่อบอกว่าเธอไม่ได้จริงจังกับคำพูดนั่น
“เลิกงอแงซะทีนะยะ
ฉันไปล่ะ เดี๋ยวจะเลยเวลานัด ฝากดูยัยนี่ด้วยนะคะพี่หมอ”
จีฮุนโบกมือลาเพื่อนสนิทก่อนจะเดินหันหลังกลับไปยังทางที่จะไปสถานีรถไฟ
ซองอูหันกลับมาและเงยหน้ามองคนตัวสูงตรงหน้า
แดเนียลยกมือขึ้นลูบแก้มนิ่มของอีกคนเบาๆก่อนจะยกยิ้มและเอ่ยถาม
“โกรธพี่เหรอคะ?”
“เปล่าค่ะ
แค่กลัวว่าพี่จะไม่มารับ”
“พี่ก็บอกแล้วไงว่าจะมา
สายไปนิด ขอโทษจริงๆนะคะ”
“อื้อ..ไม่ได้โกรธซะหน่อย”
ซองอูกอดเอวสอบแน่นและซบใบหน้าหวานลงบนอกกว้าง
แดเนียลลูบอีกคนไปบนเส้นผมที่ยาวและนุ่มสลวย กดจูบลงบนเรือนผมสีดำสนิทเบาๆก่อนจะผละอ้อมกอดออกและคว้าข้อมืออีกคนมาจับมือ
“ไปหาข้าวกินกันนะคะ”
“ให้หนูไปนอนบ้านพี่หมอได้ไหมคะ?”
“อ่า..วันนี้พี่คงไม่ได้นอนที่บ้านน่ะค่ะ
น่าจะกลับไปที่คลินิกเพราะมีอะไรต้องตรวจสอบนิดหน่อย”
ซองอูเบะปากแทบจะทันที
แดเนียลหยุดเดินและลูบหัวอีกคนเบาๆ
คนโดนลูบหัวหน้าง้ำงอก่อนจะสะบัดหัวออกจากมืออีกคน
แดเนียลยกยิ้มก่อนจะก้มลงหอมแก้มอีกคนเบาๆ และนั่นทำเอาซองอูต้องสะดุ้งสุดตัว
“พี่หมอ! ถ้ามีคนรู้จักมาเจอจะทำไง”
“ก็เห็นต้องแคร์เลย
ก็หนูน่ารักนี่นา”
“ไม่ต้องมากลบเกลื่อนเลยค่ะ”
“เอางี้
หนูโทรไปบอกที่บ้านว่าวันนี้จะไม่กลับไปนอนที่บ้าน จะไปนอนบ้านเพื่อน
อ้างชื่อคนเมื่อกี้ก็ได้”
“ทำไมล่ะคะ?”
“พี่จะพาหนูไปเที่ยว”
ซองอูหูตั้งทันทีที่ได้ยินคำว่าเที่ยว
เธอกอดแขนอีกคนแน่นและเขย่าราวกับถามให้แน่ใจว่านั่นพูดจริงเหรอ
แดเนียลยกยิ้มก่อนจะยื่นมือไปยีหัวอีกคนเบาๆและเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะ
“จริงสิครับ
เดี๋ยวพี่พาไปเที่ยวสักวัน”
“แล้ว..พรุ่งนี้ไม่เปิดคลินิกเหรอคะ?”
“พรุ่งนี้ไม่มีนัดคนไข้น่ะ
แต่วันนี้หนูต้องรอพี่เคลียร์งานก่อนนะ”
“อื้อ! ไปกินข้าวแล้วรีบไปเคลียร์งานกัน
หนูอยากไปเที่ยวๆๆ”
หลังจากที่มื้อเย็นของทั้งสองคนผ่านพ้นไป
แดเนียลก็กลับเข้าไปที่คลินิกซึ่งไม่มีใครอยู่แล้ว เขาให้ซองอูเข้าไปรอด้านในก่อนเพราะเขาต้องเอาเอกสารจากด้านหลังรถเข้าไปด้วย
และเมื่อเดินเข้าไปก็เห็นว่าอีกคนกำลังคุยกับที่บ้านอยู่
เขายกยิ้มและเดินตรงเข้าไปสวมกอดเอวบางก่อนจะกดจูบลงไปบนไฝที่ราวกับดวงดาวบนข้างแก้มของอีกคนดังฟอดใหญ่
ซองอูเบี่ยงตัวหลบและหันมาขมวดคิ้วให้กับอีกคนเชิงดุ
แต่นั่นทำเอาแดเนียลต้องแอบขำเบาๆ
“ค่ะพ่อ
หนูน่าจะกลับพรุ่งนี้ค่ำๆค่ะเพราะต้องทำงาน อื้อ!”
ซองอูร้องเสียงหลงเมื่อแดเนียลที่เพิ่งเอาเอกสารงานไปเก็บเดินเข้ามาสวมกอดอีกครั้งและกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มที่กำลังเจื้อยแจ้วกับคนเป็นบิดา
ซองอูดันอกกว้างของคนอายุมากกว่าออกและหันไปคุยโทรศัพท์ต่อ
“จีฮุนมันแกล้งน่ะค่ะ
มันเอาปากกามาตีปากหนู”
“หึ..”
“เอ๊ะ?
เสียงผู้ชาย? อ..อ๋อ พี่จีซองไงคะ
พี่ชายของมันเดินผ่านมาแล้วหัวเราะที่มันแกล้งหนู เอ่อ..แค่นี้นะคะพ่อ
จีฮุนมันกวนหนูไม่เลิกเลย แล้วเจอกันค่ะ”
ซองอูกดวางสายจากคนเป็นพ่อและนั่นทำให้แดเนียลได้โอกาสกดจูบริมฝีปากอิ่มลงไป
รั้งต้นคออีกคนเข้ามาแนบชิด สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากร้อนและเกี่ยวลิ้นเล็กตวัดไปมาอย่างเอาแต่ใจ
ซองอูขยับตัวดันอกแกร่งออกและช้อนตามองอีกคนอย่างคาดโทษ
“พี่หมอเล่นอะไรคะ
ถ้าพ่อรู้ขึ้นมาจะทำยังไง”
“พี่จะเดินเข้าไปหาพ่อหนูและขอหนูมาเป็นเมียเลย”
“พี่ก็รู้ว่าพ่อหนูดุ..”
“แต่พี่ว่าถ้าเป็นพี่
พ่อหนูต้องโอเค”
ซองอูยกยิ้มและเอื้อมมือไปกอดคออีกคนก่อนจะกดจูบปากอีกคนเบาๆ
ซองอูรู้ดีว่าแดเนียลน่ะเป็นที่
โปรดปราณของบ้านเธอแค่ไหน แต่ไหนแต่ไรพ่อกับแม่ของเธอก็เอาแต่ชมแดเนียลไม่ขาดปาก หนำซ้ำยังเคยพูดว่าให้แดเนียลเป็นลูกตัวเองยังดีกว่าซะอีก มันน่าน้อยใจไหมล่ะ
โปรดปราณของบ้านเธอแค่ไหน แต่ไหนแต่ไรพ่อกับแม่ของเธอก็เอาแต่ชมแดเนียลไม่ขาดปาก หนำซ้ำยังเคยพูดว่าให้แดเนียลเป็นลูกตัวเองยังดีกว่าซะอีก มันน่าน้อยใจไหมล่ะ
“พี่แดนรีบไปทำงานได้แล้ว
ไหนว่าเราจะไปเที่ยวกันไง”
“โอเคครับ
หนูก็หาอะไรทำรอก่อนนะ พี่จะรีบทำเลยค่ะ”
“อื้อ!”
แดเนียลไม่รู้ว่าเขาใช้เวลาในการเคลียร์งานไปนานแค่ไหนแล้ว
รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่นาฬิกาดิจิตอลข้างฝาผนังห้องดังเตือนเปลี่ยนเวลา
เขาเหลือบมองและพบว่าตอนนี้ก็สี่ทุ่มแล้ว งานที่อยู่บนโต๊ะก็เคลียร์ไปได้เยอะ
เขายกแขนบิดขี้เกียจก่อนจะมองไปรอบๆเพื่อมองหาสาวม.ปลายที่ไม่ได้มาวุ่นวายกับเขาเลยตั้งแต่ที่เข้ามาทำงาน
ขายาวพาตัวเองเดินออกไปจากห้องส่วนตัว
เดินตามหาอีกคนจนทั่วกระทั่งตัดสินใจเปิดเข้าไปในห้องตรวจ หญิงสาวหน้าตาน่ารักนอนหลับอยู่บนเตียงสำหรับตรวจผู้ป่วย
เขายืนพิงขอบประตูยืนมองร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงอย่างนึกเอ็นดู
แดเนียลเดินตรงไปที่เตียงและโน้มตัวคร่อมอีกคนโดยใช้แขนยันแขนเตียงไว้ทั้งสองข้าง
จ้องมองใบหน้ายามหลับของยัยเด็กข้างบ้านด้วยความเอ็นดูก่อนจะยกยิ้มออกมา
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าซองอูน่ารักมาตลอดจริงๆ
ตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ก็มักจะเป็นเด็กดีเสมอ เชื่อฟังและทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง
แดเนียลก้มลงกดจูบริมฝีปากนุ่มเบาๆ และนั่นทำให้อีกคนรู้สึกตัวและลืมตาตื่น
เธอบิดขี้เกียจเบาๆและมองอีกคนที่ยืนคร่อมอยู่พร้อมยกยิ้มกลับไปให้อีกคน
“เสร็จงานแล้วเหรอคะ?”
“ก็เหลือไม่มากแล้วล่ะครับ
หนูง่วงแล้วเหรอ?”
“ยังไม่ง่วงซะหน่อย
แค่เผลอหลับ”
“หนูนอนกรนด้วยนะ”
“ไม่จริง! พี่หมอโกหก”
แดเนียลหัวเราะกับท่าทีของอีกคน
เขาก้มลงกดจูบบนปากอิ่มอีกครั้ง มือเล็กคว้าต้นคอแกร่งกอดเอาไว้แน่น
เผยอปากรอรับลิ้นใหญ่ที่กำลังส่งเข้าไปทักทายลิ้นเล็ก
สองชิวหาเกี่ยวตวัดหยอกล้อกันอย่างคิดถึง มือหนาเลื่อนลงลูบไปตามต้นขาขาวที่โผล่พ้นขอบกระโปรงนักเรียนออกมาก่อนจะล้วงมือเข้าไปใกล้กระโปรง
ลูบเนินเนื้อผ่านชั้นในช้าๆ เสียงครางอื้ออึงในลำคอทำให้แดเนียลต้องผละออกช้าๆ
“อื้ออ..พ..พี่หมออย่าสิ”
“เปลี่ยนจากนอนกรนมานอนครางกันดีไหมคะ”
“แล้ว..ไม่ทำงานต่อ
ไม่ไปเที่ยวแล้วเหรอคะ?”
“เรื่องนั้นไว้ก่อนดีไหม?
ตอนนี้พี่อยากทำกับหนู”
ร่างเล็กทั้งร่างถูกยกขึ้นจากเตียงของผู้ป่วยไปที่ห้องส่วนตัวของแดเนียล
เอกสารมากมายถูกกวาดลงจากโต๊ะอย่างไม่คิดจะใส่ใจนัก ร่างเล็กของซองอูถูกวางลงบนโต๊ะแทนที่เอกสารพวกนั้น
ขาเล็กถูกแหวกออกก่อนที่แดเนียลจะแทรกกายใหญ่เข้าไปคั่นกลางเอาไว้
มือเล็กยกคล้องคอคนพี่อัตโนมัติ
ริมฝีปากของทั้งคู่กดจูบย้ำๆก่อนจะผละออกจากกันและยกยิ้มขึ้นพร้อมกัน
“คิดถึงหนูไหม?”
“คิดถึงจะแย่แล้วค่ะ”
“หนูก็คิดถึงพี่หมอ”
ริมฝีปากอิ่มกดจูบลงบนปลายคางของชายหนุ่มราวกับกำลังยั่วยวนอีกคน
กระดุมเสื้อนักเรียนถูกปลดออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น
มือหนาแหวกสาบเสื้ออีกคนและใช้ฝ่ามือใหญ่บีบคลึงอกอวบของอีกคน
เสียงครางผะแผ่วดังออกมาจากปากของหญิงสาวให้ได้กระสันเล่น
ริมฝีปากหนากดจูบลงบนข้างแก้ม
เลื่อนริมฝีปากลงไปที่ต้นคอและพรมจูบเบาๆจนเกิดรอยรักสีจาง
มือหนายังคงวนเวียนอยู่แถวอกอวบ ปลายนิ้วสะกิดที่ยอดอกที่เริ่มแข็งเพราะแรงอารมณ์
เสียงครางของอีกคนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบภายในคลินิก
“อ๊ะ! อื้อ..พี่หมอคะ..อา”
“หอมจังเลยคนสวยของพี่”
“อื้ออ..อ..อย่าเลียสิคะ”
“ห้ามพี่ไม่ได้หรอกนะคะ”
ปลายลิ้นร้อนลากผ่านร่องอกไปมาราวกับแกล้งอีกคนให้เสียวซ่านเล่น
มือหนาเลื่อนลงไปลูบที่เนินเนื้อภายใต้กางเกงชั้นใน ความชื้นแฉะซึมผ่านเนื้อผ้าสัมผัสที่ปลายนิ้ว
แดเนียลยกยิ้มและเปลี่ยนเป้าหมายเป็นยอดอกที่ดุนดันชั้นในตัวจิ๋ว เขาใช้ฟันขาวกัดลงไปเบาๆ
ทำเอาสาวน้อยสะดุ้งเฮือก แอ่นอกเข้าหาริมฝีปากหนาได้ไม่ยาก
“อ๊ะ! ห..หนูเสียว..ฮื้ออ”
“ชอบไหมคะ?”
“ช..ชอบ
อ๊า!”
แดเนียลรู้ดีว่าซองอูต้องการอะไร
เขาใช้ปลายนิ้วแหวกชั้นในออกและขยับปลายนิ้วลากผ่านจุดอ่อนไหวของอีกคน
ร่างเล็กผวาสวมกอดไหล่กว้างของเขาเอาไว้แน่น เนื้อตัวสั่นระริกน่าเอ็นดู
นิ้วใหญ่ค่อยๆสอดเข้าไปในช่องทางรักที่เฉอะแฉะของอีกคนช้าๆพร้อมกันสองนิ้ว
ขยับเข้าออกเพื่อเรียกเสียงครวญครางจากอีกคน
“อื้ออ
อ๊ะ..อ๊ะๆ พ..พี่หมอคะ ซี๊ดด”
“ข้างในตัวหนูมันร้อนจนพี่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว”
“อึก..มัน..เสียว
อ๊ะ! ฮื้ออ”
แดเนียลไม่สามารถทนต่อเสียงร้องของอีกคนได้อีกต่อไป
เขารูดซิปกางเกงลงและควักเอาส่วนแข็งขืนออกมารูดรั้งเพื่อเตรียมความพร้อม
ยกขาบางทั้งสองข้างขึ้นบนโต๊ะ ขยับตัวเข้าไปใกล้ กดจูบลงบนริมฝีปากนุ่ม
ขยับตัวเข้าไปแนบชิดก่อนกดสะโพก
ส่งลูกชายที่ทนต่อไปไม่ไหวเข้าไปในร่างกายของคนรักที่กอดเขาแน่นไม่ยอมปล่อย
“อื้อ! อ๊ะ..พ..อ๊า!”
“อ่า..หนูอย่ารัดพี่แบบนั้นสิคะ”
“ฮึก..ม..มันเสียว
อื้ออ”
“ซี๊ดด..พี่ก็เสียว”
แดเนียลดันกายเข้าไปจนสุดก่อนจะแช่กายทิ้งไว้แบบนั้น
เขากอดร่างเล็กที่ตัวสั่นระริกด้วยความเสียวไว้แน่นพร้อมลูบเรือนผมสวยเบาๆ
ซองอูดันร่างใหญ่ออกห่างเล็กน้อยก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากอีกคนเบาๆพร้อมกับเอ่ยเสียงอ้อน
“พี่หมอ..วันนี้ปล่อยในนะคะ”
“..ปลอดภัยเหรอ?”
“อื้ม
หนูนับวันมาแล้ว..นะคะ น้า”
“ก็ได้ค่ะ”
แดเนียลยกยิ้มก่อนจะประกบริมฝีปากอีกคนเบาๆ
เอวสอบเริ่มขยับเข้าออก จากจังหวะเนิบนาบกลายเป็นเร่งเร็วขึ้น
กายใหญ่ขยับเข้าออกไม่หยุด แม้บนเรือนร่างของทั้งคู่จะไม่ได้เปลือยซะทั้งหมด
แต่แดเนียลกลับอารมณ์รุนแรงกับร่างกึ่งเปลือยของซองอูมากกว่าเสียอีก
“อ๊ะๆๆ
อ๊า!! ห..หนูเสียว
ซี๊ดด..พี่หมอขา”
“อ่า..ตอดแรงอีกสิคะ
ซี๊ดด”
“อื้อ!! อ๊ะๆๆ”
โต๊ะทำงานตัวใหญ่ขยับไปตามแรงกระทำของคนสองคนที่ใช้มันเป็นเวทีรักในวันนี้
ขาเรียวเกี่ยวเอวหนาไว้แน่น ใบหน้าหวานซบลงบนลาดไหล่กว้าง
ขบกัดลงไปเพื่อระบายความเสียว เจ็บยาวกรีดลงไปบนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่อีกคนยังสวมใส่จนแทบขาด
ส่วนล่างที่เชื่อมต่อกันเริ่มรุนแรงขึ้น
รุนแรงขึ้นจนร่างเล็กกระตุกปลดปล่อยอารมณ์ในรอบแรก
“อ๊า!! อ๊ะ..ส..เสียว อื้อ!!”
“อื้มม
หนูเสร็จแล้วเหรอคะ”
“อ๊ะ..อื้ออ”
ไม่มีเสียงตอบรับแต่อีกคนกลับพยักหน้าตอบกลับไปเบาๆ
แดเนียลอุ้มร่างเล็กลงจากโต๊ะไปที่โซฟาเดี่ยวที่อยู่มุมห้อง
เอาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาและสวมกอดร่างเล็กด้านบนเอาไว้
ซองอูรู้ดีว่าหน้าที่ของเธอคืออะไร
มือบางถอดเสื้อนักเรียนออกและขยับเบียดเรือนร่างที่แดเนียลหลงใหลเข้าไปใกล้
ส่งเต้าอวบไปใกล้ริมฝีปากหนา แดเนียลอ้าปากรับอกสวยเอาไว้และด้วยความใจร้อน
เขาจึงจับสะโพกกลมโยกขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ
ซองอูร้องเสียงหลงเมื่อเห็นว่าอีกคนเริ่มเอาแต่ใจมากขึ้น
เธอใช้ไหล่กว้างของอีกคนเป็นที่หยุดหลักก่อนจะขยับเอวขย่มแกนกายร้อนที่อยู่ในตัว
ยิ่งเธอทิ้งน้ำหนักลงไปมากเท่าไหร่ ด้านในก็ยิ่งกระแทกเข้าไปลึกมากขึ้นเท่านั้น
แดเนียลจ้องมองสาวน้อยบนตัวของตัวเองด้วยความพอใจ ลิ้นร้อนค่อยๆเลียริมฝีปากที่แห้งผาดของตัวเองเบาๆก่อนจะกระแทกกายสวนเข้าไปรุนแรงจนอีกคนผวา
“อ๊ะ!! อ๊า!!
อ๊ะๆ..พ..หมอ อ๊า!!”
“ซี๊ดด..ซองอู...ยัยหนู..อื้ออ”
“บ..อ๊า!! เบา...อื้ออ เสียว...อ๊า!!”
แดเนียลกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น
ไม่ฟังคำของเด็กสาวม.ปลายที่กำลังอ้อนวอนเขา เอวสอบทำหน้าที่ไม่หยุดหย่อน
เขารับรู้ได้ว่าร่างเล็กบนตัวนั้นกระตุกรุนแรง
ไม่นานนักสายธารแห่งความสุขของสาวน้อยก็พวยพุ่งออกมาเลอะทั้งเขาและเธอ
แดเนียลเร่งจังหวะให้ไวขึ้นอีกก่อนจะกอดร่างเล็กแน่น
กระตุกเกร็งและปล่อยความสุขทั้งหมดเข้าไปในร่างเล็กของอีกคน
“อ๊ะ..อาา!!”
“อื้อออ
อ๊ะๆๆ..ส..เสียว อื้ออ”
ร่างเล็กกระตุกถี่จนแดเนียลกลัวว่าอีกคนจะสลบไปซะก่อน
เขากอดร่างเล็กเอาไว้แน่นพร้อมกับลูบหัวเบาๆราวกับปลอบประโลม
เขายกกายของซองอูขึ้นจากแกนกายของเขา
น้ำรักสีขาวขุ่นไหลย้อนทางออกมาจากร่างของอีกคนมากมายจนแดเนียลต้องขมวดคิ้ว
เขาจับซองอูวางลงบนตักและสวมกอดเอาไว้แน่นพร้อมกับจูบลงบนศีรษะอีกคนเบาๆ
“หนูพกยาคุมหรือเปล่า?”
“อ..อื้อ
อ..อยู่ในกระเป๋า”
“รอนี่นะคะ
พี่จะไปเอามาให้”
“พี่หมอคะ..”
มือเล็กคว้าต้นแขนอีกคนที่กำลังจะดันตัวเธอให้ลุกออกจากตัวเอาไว้
เธอยกยิ้มพร้อมส่ายหัวเล็กๆก่อนจะซบใบหน้าหวานลงบนอกกว้างของคนอายุมากกว่าพร้อมกับหลับตาพริ้ม
“ถ้าหนูท้องก็ไม่เป็นไร
ให้หนูอยู่กับพี่หมอแบบนี้นะคะ”
“ซองอู...ถ้าหนูท้อง
ลูกเราต้องน่ารักเหมือนหนูแน่นอนเลยค่ะ”
แดเนียลว่าก่อนจะกอดอีกคนเอาไว้แน่น
เขากดจูบลงบนแก้มของอีกคนตรงตำแหน่งดาวสามดวงที่เป็นจุดเด่นของหญิงสาว
เขารู้ดีว่าตัวเองกำลังทำผิด
แต่ถ้าสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้มันเป็นชะตาของพวกเขาทั้งสอง
เขาจะเป็นคนรับผิดชอบมันทั้งหมดเองแต่เพียงผู้เดียว
ฝันดีนะครับ
ว่าที่แม่ของลูก
TBC.
มาตอนนี้พี่หมอของเราปล่อยในซะแล้ว...
กรี๊ดดดด ถ้าน้องซองอูท้องพี่หมอต้องรับผิดชอบนะค้าาา
พี่หมอไม่ได้เผลอตัว แต่เด็กมันยั่วเกินไป -..-
ฝากติชมผ่านทางแท็ก #พี่หมอหนูเหงา ด้วยนะคะ ^^
นึกว่าจะป๊ะกันที่เตียงทำฟัน น่าจะร้อนแรงดี
ตอบลบแต่แค่นี้พี่หมอฟันกับสาวน้อยม.ปลายก็ร้อนแรงเดินปรอทจะต้านทานได้จริงๆ
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบ